technik.dentystyczny 322[09] z3.02 n, Szkoła i szkolenia, Technik Dentystyczny
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
MINISTERSTWO EDUKACJI
NARODOWEJ
Małgorzata Figurska
Wykonywanie koron protetycznych
322[09].Z3.02
Poradnik dla nauczyciela
Wydawca
Instytut Technologii Eksploatacji-Państwowy Instytut Badawczy
Radom 2007
„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”
Recenzenci:
mgr Małgorzata Grzywa
mgr Beata Marczak
Opracowanie redakcyjne:
dr n. med. Małgorzata Figurska
Konsultacja:
mgr Małgorzata Sienna
Poradnik stanowi obudowę dydaktyczną programu jednostki modułowej 322[09].Z3.02.
Wykonywanie koron protetycznych, zawartego w programie nauczania dla zawodu technik
dentystyczny.
Wydawca:
Instytut Technologii Eksploatacji-Państwowy Instytut Badawczy Radom 2007
„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”
1
SPIS TREŚCI
1.
Wprowadzenie
3
2.
Wymagania wstępne
5
3.
Cele kształcenia
6
7
4.
Przykładowe scenariusze zajęć
5.
5. Ćwiczenia
11
5.1. Budowa i rodzaje koron protetycznych
11
5.1.1. Ćwiczenia
11
5.2. Etapy laboratoryjnego wykonania koron protetycznych
13
5.2.1. Ćwiczenia
13
6.
Ewaluacja osiągnięć ucznia
16
7.
Literatura
30
„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”
2
1. WPROWADZENIE
Poradnik ten będzie Państwu pomocny w prowadzeniu zajęć dydaktycznych
o koronach protetycznych. Wiadomości z tej dziedziny zostały zawarte w jednostce
modułowej 322[09].Z3.02
W poradniku zamieszczono:
-
wymagania wstępne, wykaz umiejętności, jakie uczeń powinien mieć juŜ ukształtowane,
aby bez problemów mógł korzystać z poradnika,
-
cele
kształcenia,
wykaz
umiejętności,
jakie
uczeń
ukształtuje
podczas
pracy
z poradnikiem,
-
przykładowe scenariusze zajęć,
-
przykładowe ćwiczenia
ze
wskazówkami
do
realizacji,
zalecanymi
metodami
nauczania
-
uczenia oraz środkami dydaktycznymi,
-
ewaluację osiągnięć ucznia, przykładowe narzędzie pomiaru dydaktycznego,
-
literaturę uzupełniającą.
Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone róŜnymi metodami ze
szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania.
Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróŜnicowane, począwszy od samodzielnej
pracy uczniów do pracy zespołowej.
Jako pomoc w realizacji jednostki modułowej dla uczniów przeznaczony jest Poradnik
dla ucznia.
Nauczyciel powinien ukierunkować uczniów na właściwe korzystanie z poradnika
do nich adresowanego.
Materiał nauczania (w Poradniku dla ucznia) podzielony jest na rozdziały, które
zawierają podrozdziały. Podczas realizacji poszczególnych rozdziałów wskazanym jest
zwrócenie uwagi na następujące elementy:
-
materiał
nauczania
–
w
miarę
moŜliwości
uczniowie
powinni
przeanalizować
samodzielnie,
-
pytania sprawdzające mają wykazać, na ile uczeń opanował materiał teoretyczny i czy
jest przygotowany do wykonania ćwiczeń. W zaleŜności od tematu moŜna zalecić
uczniom samodzielne odpowiedzenie na pytania lub wspólne z całą grupą uczniów,
w formie dyskusji opracowanie odpowiedzi na pytania. Druga forma jest korzystniejsza,
poniewaŜ nauczyciel sterując dyskusją moŜe uaktywniać wszystkich uczniów oraz
w trakcie dyskusji usuwać wszelkie wątpliwości,
-
W trakcie wykonywania ćwiczeń uczeń
powinien zweryfikować wiedzę teoretyczną oraz
opanować nowe umiejętności. Przedstawiono propozycję ćwiczeń wraz ze wskazówkami
o sposobie ich przeprowadzenia, uwzględniając róŜne moŜliwości ich realizacji w szkole.
Nauczyciel decyduje, które z zaproponowanych ćwiczeń jest w stanie zrealizować przy
określonym zapleczu techniczno-dydaktycznym szkoły, lub jak je zmodyfikować.
Prowadzący moŜe równieŜ zrealizować ćwiczenia, które sam opracował,
-
sprawdzian postępów stanowi podsumowanie rozdziału, zadaniem uczniów jest
udzielenie odpowiedzi na pytania w nim zawarte. Uczeń powinien samodzielnie czytając
zamieszczone w nim stwierdzenia potwierdzić lub zaprzeczyć opanowanie określonego
zakresu materiału. JeŜeli wystąpią zaprzeczenia, nauczyciel powinien do tych zagadnień
wrócić, sprawdzając czy braki w opanowaniu materiału są wynikiem niezrozumienia
przez ucznia tego zagadnienia, czy niewłaściwej postawy ucznia w trakcie nauczania.
Szczególnie jest szczególnie waŜna rola nauczyciela, gdyŜ od postawy nauczyciela,
sposobu prowadzenia zajęć zaleŜy między innymi zainteresowanie ucznia. Uczeń
niezainteresowany materiałem nauczania, wykonywaniem ćwiczeń nie nabędzie w pełni
umiejętności załoŜonych w jednostce modułowej. NaleŜy rozbudzić wśród uczniów tak
„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”
3
zwaną „ciekawość wiedzy”. Potwierdzenie przez ucznia opanowania materiału nauczania
rozdziału moŜe stanowić podstawę dla nauczyciela do sprawdzenia wiedzy i umiejętności
ucznia z tego zakresu. Nauczyciel realizując jednostkę modułową powinien zwracać
uwagę na predyspozycje ucznia, ocenić, czy uczeń ma większe uzdolnienia manualne,
czy moŜe lepiej radzi sobie z rozwiązywaniem problemów teoretycznych,
-
testy zamieszczone w rozdziale Ewaluacja osiągnięć ucznia zawierają zadania z zakresu
całej jednostki modułowej i naleŜy je wykorzystać do oceny uczniów, a wyniki
osiągnięte przez uczniów powinny stanowić podstawę do oceny pracy własnej
nauczyciela realizującego tę jednostkę modułową. KaŜdemu zadaniu testu przypisano
określoną liczbę moŜliwych do uzyskania punktów (0 lub 1 punkt). Ocena końcowa
uzaleŜniona jest od ilości uzyskanych punktów. Nauczyciel moŜe zastosować test według
własnego projektu oraz zaproponować własną skalę ocen. NaleŜy pamiętać, Ŝeby tak
przeprowadzić proces oceniania ucznia, aby umoŜliwić mu jak najpełniejsze wykazanie
swoich umiejętności.
Metody polecane do stosowania podczas kształcenia modułowego to:
-
pokaz z objaśnieniem,
-
ćwiczenie,
-
projektów,
-
pogadanka dydaktyczna.
322[09].Z3
Protezy stałe
322[09].Z3.02
Wykonywanie
koron
protetycznych
322[09].Z3.01
Wykonywanie wkładów
koronowych i koronowo-
korzeniowych
322[09].Z3.03
Wykonywanie
mostów
protetycznych
Schemat układu jednostek modułowych
„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”
4
[ Pobierz całość w formacie PDF ]